my stem 

Herschelle Benjamin

vir Nathan Trantaal 

 

Mammie, 

ek skryf vi jou ’n anner tipe gedig. 

Ma’ ek dinkie mammie salit verstanie, 

wan it klinkie soes ek pratie. 

 

Da is ’n man. 

’n jong klong. 

Hys my colour en mammie se  

colour. 

Ôsse nasie. 

Ma ek’et hom nogie gemeeti 

altans nie in 

lewende lywe nie. 

Net op pampier. 

 

Hy skryfi mooi nie. 

Hy skryfie om anner te please nie. 

Hy skryf ookie vi jo om te verstanie. 

Hy skryfit soes hy praat. 

 

Dis ’n anner tipe man. 

Special. 

En regop soes ’n besem stok.

 

Nou lies ek sy goed 

en ek wonner wat sal 

Mammie sê 

wan nes Ankil Adam 

en oompie Vincent 

krap hy diep gate in my hart. Sy goed soek broeiplek 

vi nog 

vi meer 

Nie net va sy kant afi 

ma va myne 

en va ali laaities 

en girlies na ôs. 

 

Mammie, 

Ek salute hom. 

Rêrig. 

Wan hy dala met sy woorde  va regs na links 

en ek sluk al daai Kaapse ink. 

 

Al verstani eki alsi – 

wan my tong is nog lui  

(vasgat

en dik van die Plattelandse brei. Ma’ ek sal try … 

Try om my stem te kry. 

Try om te skryf 

oor ôsse struggles, 

ôsse mense 

en  

ôsse mooi. 

 

Soe ja, 

ta Betta. 

 

Ek skryf vi jou ’n anner tipe gedig. Ek hoep Mammie verstanit, wan it klinkie soes ek  

altyd  

pratie.

 

 

 

© 2019. Die outeur.

Om die pdf-weergawe van hierdie stilus-stuk af te laai, klik gerus hier.